Kiedy wkrótce po wojnie za namową przyjaciół kynologów i myśliwych ogłosiłem pierwszy swoj serwis o psach, przewodnią jej myślą było zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów przede wszystkim z psychiką tego najstarszego i najwierniejszego towarzysza ludzkości. Pies, który stał się od zarania cywilizacji ludzkiej współpracownikiem i prawie że członkiem rodziny człowieka, przylgnął do niego, współżyjąc z nim jak z przewodnikiem swej sfory — czy to jako pomocnik myśliwego, czy też jako opiekun stada, czy jako stróż jego mienia, czy wreszcie jako towarzysz jego mieszkania.
Mimo tak długiego współżycia człowieka z psem na wszystkich szerokościach geograficznych i na wszystkich stopniach rozwoju cywilizacji zwykle jednak człowiek zbyt rzadko umie oddziaływać na psa w sposób właściwy. Jakże często niestety zachodzą nieporozumienia we współżyciu z psem wskutek błędnego antropomor-fizowania, przypisującego naszemu towarzyszowi wiele cech ludzkich przy równoczesnym braku zrozumienia dla jego naturalnych cech zwierzęcia wywodzącego się z drapieżców, żyjących z łupu.
Toteż celem mym było przede wszystkim w możliwie przystępnej formie zapoznać czytelnika z wynikami badań nad psychologią psa i dostarczenie odpowiedzi na podstawowe pytanie — jak porozumieć się z psem? Życzliwa ocena czytelników, która znalazła swój wyraz w licznych listach do mnie skierowanych, potwierdziła, iż takie ujęcie spełniło swój cel i dlatego w dwu pierwszych rozdziałach staram się podać czytelnikowi zarówno ogólne teoretyczne wiadomości, jak i szczegółowe praktyczne wskazówki, umożliwiające właścicielowi takie ułożenie psa, by mógł on spełnić zadania, których w przyszłości od niego będzie się wymagało.
Niezależnie od pytań jak wychować swego psa, spotykałem się często, a szczególnie na licznych wystawach jako sędzia, ze stale powtarzającymi się pytaniami, co to jest pies rasowy i jakim kryteriom powinien odpowiadać, by mógł uzyskać dodatnią ocenę w oczach znawcy kynologa.
Na to pytanie starałem się odpowiedzieć w części trzeciej, podając wzorce tych ras, z którymi można się spotkać w kraju względnie, które mogą zainteresować krajowego czytelnika.
Oczywiście książka ta nie obejmuje wszystkiego, co wchodzi w zakres nauki o psie i dlatego życzyć by sobie należało, by dla uzupełnienia tej książki, wprowadzającej czytelnika najogólniej w krąg kynologii, ukazały się dalsze szczegółowe, specjalistyczne opracowania, poświęcone poszczególnym rodzajom służby psa, jego wychowu a także leczeniu.