Głowa. Winna być średniej długości i miernie szeroka, łagodnie wysklepiona, wznosząca się od części frontowej łukiem ku krawędzi czołowej, przedzielona przez bruzdę między oczami, stopniowo zanikającą ku potylicy, która nie powinna być wystająca. Policzki płaskie, to znaczy ani nie zaokrąglone, ani niepełne. Partia twarzowa winna być odpowiednio długa w stosunku do czaszki, dość szeroka i głęboka, lecz nie gruba, dobrze wyrzeźbiona pod oczyma, dość głęboka o graniastych, lecz nie przesadnych faflach, by nie przeszkadzały przy aportowaniu. Nozdrza dobrze rozwinięte, żuchwa silna, pysk prosty. Przodogryz i cofnięta żuchwa są wadą.
Oczy. Średniej wielkości, dobrze osadzone (powieki nie obwisłe) o żywym łagodnym wyrazie. Nie mogą być ani zbyt duże ani zbyt małe, wypukłe czy zapadłe, koloru ciemnoorzechowego. Oko mysze bez wyrazu jest wadliwe, podobnie jak oko jasne.
Uszy. Obwisłe, ściśle przylegające do głowy, dość długie i szerokie (lecz nie przesadnie), osadzone na linii oczu.
Szyja. Silna i muskularna, dość długa, bez podgardla, dobrze osadzona w łopatkach, wdzięcznie wygięta i zwężająca się ku głowie, co wzmaga ruchliwość i szybkość. Owcza szyja jest wadą.
Tułów. Winien być silny i proporcjonalnie długi, ani za długi, ani za krótki. Lędźwie muskularne i silne, lekko wysklepione i mocno związane. Uda szerokie i muskularne, dobrze rozwinięte.
Klatka piersiowa. Głęboka i dobrze rozwinięta. Żebra dobrze wysklepione.
Przednie kończyny. Proste i ładnie opierzone, łokcie dobrze osadzone przy tułowiu, stawy silne i giętkie, stopy silne, zwarte i dobrze zaokrąglone, z silnymi opuszkami.
Tylne kończyny. Stawy skokowe nisko umieszczone, kolana i stawy skokowe łagodnie wygięte bez wychylenia się na zewnątrz lub wewnątrz. Grube stawy wadliwe.
Chód. Chód Springera jest typowy. Przednie kończyny wyrzucane są wprost z łopatki, stopy silnie wysuwane naprzód, lekko i wolno, nie są to ruchy pływania lub urywany krok terriera. Tylne kończyny winny postępować pod tułowiem w jednej linii z przednimi. Przy wolnych chodach liczne springery wpadają w inochód typowy dla tej rasy.
Ogon. Nisko osadzony i nigdy nie noszony ponad poziomem grzbietu, z obfitymi piórami i bardzo ruchliwy.
Szata. Winna być przylegająca, prosta i wodoodporna, nie może być jednak szorstka.
Maść. Dopuszczalne wszelkie kolory, lecz brązowy z białym, czarny z białym lub któryś z tych kolorów z podpalanymi znakami najwięcej cenione.
Wzrost. Około 50 cm.
Waga: około 22,5 kg.