Pies - GRUPA POCHODZĄCA OD CANIS FAMILIARIS LEINERI STUDER

CHARTY Pochodzenie ich nie jest właściwie jasne. Lecz wiadomo, że psy tego typu występowały już w starożytnym Egipcie i przetrwały do dnia dzisiejszego w formie prawie niezmienionej u Arabów i na Bliskim Wschodzie. Służą tam jako psy gończe do szczucia zwie­rzyny stepowej. Toteż są one typowymi okazami mieszkańców du­żych, otwartych przestrzeni. Cechuje je szybkość i bystry wzrok. Węch natomiast mają raczej słaby, zresztą przy szczuciu zwierzy­ny w stepie nie był on im potrzebny. Charakter mają raczej samo­dzielny i do wyuczenia sztuczek nie nadają się. W Europie stra­ciwszy na znaczeniu jako psy użytkowe, przetrwały jako luksusowi towarzysze człowieka.
Wszystkie charty do dobrego samopoczucia i do wyhodowania zdrowych okazałych psów wymagają dużej przestrzeni dla wybie­gu i ćwiczeń. W braku tego wiotczeją i tracą na wyglądzie. Nie są one dziś psami użytkowymi, są raczej mało czujne i nie mają wrodzonych instynktów obrończych — są spokojne, lecz będąc z natury indywidualistami potrafią się w razie zagrożenia bronić bardzo energicznie.
Charty w europejskich warunkach byłyby zapewne skazane na wymarcie, gdyby nie narodowy kult wyścigów i zakładów totali­zatora w Anglii, gdzie obok wyścigów konnych — a może nawet przed nimi — zyskały sobie w szerokich masach niezmierną po­pularność psie wyścigi za sztucznym zającem, połączone z totaliza­torem. Od połowy ubiegłego stulecia zamiłowanie do chartów w Anglii stale wzrasta. Hodowla ich stała się tam poważnym za­wodem. Tysiące ludzi zajętych jest hodowlą, treningiem, organi­zacją wyścigów, obsługą torów, produkcją pokarmu i innymi zaję­ ciami pomocniczymi. Przy dobrych wynikach w wyścigach właści­ciele psów mają zapewniony pokaźny dochód, zarówno w formie zdobywanych nagród, jak również w postaci nieraz bardzo wyso­kich sum, uzyskiwanych ze sprzedaży psów czy to do celów wy­ścigowych, czy dla dalszej hodowli.
Odróżniamy obecnie charty południowe i północne.
Do ważniejszych odmian południowych należą: a) perski (salu-ki), b) afgański, c) arabski (slughi), d) rosyjski, e) angielski (grey-hound) i (whippet), f) włoski charcik.
Do odmian północnych należą: irlandzki (irish wolfhound) i szkocki (deerhound).

wiercenie w walcu | zakupy sklep dla każdego | pozytecznosc mchu | dieta trzydniowa | uroda | praca lublin | stoiska targowe

Powitanie

Autor w pracy tej wykazał — z jednej strony — ogrom­ne zamiłowanie do czworonogiego przyjaciela człowieka, a z dru­giej — bardzo wszechstronną i głęboką znajomość przedmiotu. W naszej ogólnej sytuacji na odcinku nauk zootechnicznych i ich praktycznego zastosowania odczuwa się wyraźny brak momentu, może nie tyle czysto amatorskiego, co elementu wyraźnego zamiłowania i umiłowania obiektu hodowlanego, którego celem ho­dowli i rozmnażania bynajmniej nie jest wyłącznie tylko jedno­stronnie materialne ujęcie sprawy. Z tej też przyczyny rozwój i rozbudowa tzw. „psiego sportu" ma niewątpliwie szersze zna­czenie niż zakres zamiłowań wąskiego kręgu amatorów tej czy innej rasy psów. Rozwój hodoioli tego najstarszego domowego zwierzęcia niewątpliwie przyczynić się musi do podwyższenia po­ziomu hodowli zwierząt domowych w ogóle, i to bodaj jest jeszcze ważniejsze niż pewne utylitarne względy związane z hodowlą i produkcją psa obrończego, pasterskiego czy myśliwskiego. Ponie­waż zaś rozwój naszej kynologii pomimo wysiłków ze strony Związku Kynologicznego jest ciągle jeszcze bardzo niski, przeto książka niniejsza jest tym bardziej na czasie i niewątpliwie będzie się mogła przyczynić do podniesienia owego poziomu, potrzebując zresztą, rzecz jasna, uzupełnienia ze strony fachowej prasy kynologicznej, której wciąż jeszcze nie możemy się w naszym kraju doczekać.

Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009