Pies

Pies - CHART ROSYJSKI

Ojczyzną charta rosyjskiego jest step euroazjatycki. Psy tej rasy stały się obecnie w Europie wyłącznie luksusowymi. U nas w za­sadzie można spotkać tylko tę właśnie odmianę charta.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Chart rosyjski powinien być psem harmonij­nie zbudowanym, przy czym wzrost w kłębie równać się winien odległości przednich kończyn od tylnych. Suki są nieco dłuższe.
Głowa. Sucha, wąska i płaska. Od ciemienia przechodzi równą linią przez prawie nieznaczne czoło do długiego grzbietu nosa i winna być tak sucha, by rysunek kości czaszki, a nawet tętnice uwidaczniały się.  Nos czarny.  Uzębienie silne i równe, dzięki długiej szczęce zęby trzonowe niezbyt ściśle przy sobie sto­jące a czasami również nadliczbowe.
Oczy. Ciemne, podłużne, migdałowe, lekko skośne, niezbyt rozstawione.
Uszy. Małe, z końcami lekko zaokrąglonymi, delikatne, wysoko osadzone, charakterystycznie składane do tyłu, tak że końców­ki dotykają karku.
Szyja. W miarę wygięta, ani za krótka, ani nie wznosząca się zbyt nagle spomiędzy łopatek, pokryta długim włosem, tworzącym ozdobną kryzę.
Klatka piersiowa. Bardzo głęboka, lecz nie szeroka, o kształcie karpiowatym, sięgająca daleko do tyłu i po łokcie lub nawet poni­żej łokci. Grzbiet raczej kościsty, o nieznacznym wklęśnięciu za łopatkami. Biodra szerokie, zad ścięty.
Ogon. Długi, przy końcu lekko odgięty ku górze.
Kończyny przednie. Ostro wykrojone, pionowo ciasno obok sie­bie ustawione, z przodu robią wrażenie wąskich.
Kończyny tylne. Niezbyt strome w stawach skokowych.
Stopy. Długie, zwarte, o wysklepionych palcach.
Szata. Włos długi, jedwabisty, o długich falach, miejscami pra­wie lokowaty, na głowie i uszach, przodzie kończyn i palcach — krótki i gładki, natomiast na szyi długi, tworzący kryzę.
Maść. Dowolna, najczęściej biała z łatami żółtymi, brązowymi lub od srebrzystych poprzez szare do czarnych. Spotyka się też jednobarwne z białymi oznakami.
Wzrost. Co najmniej 65 cm.
Waga. 30 do 45 kg.

media wpływy mediów | torf | kobieta lata | kiedy możemy zabra | gleba | Oficjalne | zdrowie | wakacje powitanie

Powitanie


Autor w pracy tej wykazał — z jednej strony — ogrom­ne zamiłowanie do czworonogiego przyjaciela człowieka, a z dru­giej — bardzo wszechstronną i głęboką znajomość przedmiotu. W naszej ogólnej sytuacji na odcinku nauk zootechnicznych i ich praktycznego zastosowania odczuwa się wyraźny brak momentu, może nie tyle czysto amatorskiego, co elementu wyraźnego zamiłowania i umiłowania obiektu hodowlanego, którego celem ho­dowli i rozmnażania bynajmniej nie jest wyłącznie tylko jedno­stronnie materialne ujęcie sprawy. Z tej też przyczyny rozwój i rozbudowa tzw. „psiego sportu" ma niewątpliwie szersze zna­czenie niż zakres zamiłowań wąskiego kręgu amatorów tej czy innej rasy psów. Rozwój hodoioli tego najstarszego domowego zwierzęcia niewątpliwie przyczynić się musi do podwyższenia po­ziomu hodowli zwierząt domowych w ogóle, i to bodaj jest jeszcze ważniejsze niż pewne utylitarne względy związane z hodowlą i produkcją psa obrończego, pasterskiego czy myśliwskiego. Ponie­waż zaś rozwój naszej kynologii pomimo wysiłków ze strony Związku Kynologicznego jest ciągle jeszcze bardzo niski, przeto książka niniejsza jest tym bardziej na czasie i niewątpliwie będzie się mogła przyczynić do podniesienia owego poziomu, potrzebując zresztą, rzecz jasna, uzupełnienia ze strony fachowej prasy kynologicznej, której wciąż jeszcze nie możemy się w naszym kraju doczekać.
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009