Wszystkie poprzednio opisane charty są pochodzenia południowego i stepowego lub pustynnego. Na północy, a to w Anglii i Szkocji występują dwie odmiany psów o podobnej sylwetce. Są one zresztą bardzo do siebie podobne, tak że przyjąć by należało, iż obie te rasy są właściwie tylko odmianami tego samego typu charta północnego lub że odmiana irlandzka jest pochodną od szkockiej.
Irish wolfhound (czyt. ajrisz łolfhołnd) — chart irlandzki lub też lepiej wilczar irlandzki był z przeznaczenia psem gończym do szczucia wilków. Musiał on przeto być zarówno silnym, jak i szybkim. Ta pierwotna rasa była właściwie już w zaniku, lecz została odtworzona przez skrzyżowanie deerhounda i charta rosyjskiego i doga. Dziś jest on i w swojej ojczyźnie tylko psem luksusowym. Na wzmiankę, zasługuje jako największa spośród żyjących obecnie ras psów.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Irlandzki wilczar nie powinien być tak ciężkim ani masywnym jak dog duński (niemiecki), lecz masywniej-szym od szkockiego deerhounda, do którego zresztą w ogólnym wyglądzie ma być podobnym. Jest rosły i okazały, bardzo muskularny, silnie, lecz zgrabnie zbudowany. Ruchy ma lekkie i żywe.
Minimum wzrostu u psów — 78 cm, u suk — 70 cm; waga 40— 54 kg. Wszelkie odchylenia w dół powodują dyskwalifikację. Duży wzrost w kłębie i odpowiednia długość tułowia jest celem hodowli i pożądanym jest ustalenie średniej miary na 32 do 34 cali (80 do 86 cm) dla psów, które przy tym wykazywać winny siłę, ruchliwość, odwagę i harmonijną budowę.
Głowa. Wysoko noszona, długa, niezbyt szeroka, o czole nieznacznie wzniesionym, z nieznaczną bruzdą czołową. Pysk długi i umiarkowanie ostry. Uszy małe, charcie.
Szyja. Wysoko noszona, raczej długa, bardzo silna i muskularna, znacznie wygięta, bez podgardla i luźnej skóry.
Klatka piersiowa. Bardzo głęboka, o szerokim froncie. Grzbiet raczej długi, niż krótki, lędźwie wysklepione. Brzuch silnie podciągnięty.
Ogon. Długi i lekko wygięty, umiarkowanie gruby, dobrze uwło-siony.
Przednie kończyny. Łopatka muskularna, poszerzająca front, skośnie osadzona. Łokcie niskie, nie mogą być na zewnątrz ani do wewnątrz odchylone. Podramię muskularne, a cała noga silna i całkiem prosta.
Tylne kończyny. Muskularne uda, podudzie długie i silne. Stawy skokowe prawidłowe i nie wychylone na boki.
Stopy. Miernie duże i okrągłe, proste, nie wychylone na boki. Palce dobrze wysklepione i zwarte, pazury silne i wygięte.
Szata. Szorstka i twarda, szczególnie szorstka i długa nad oczyma i na brodzie.
Maść. Szara, morengowana, czerwona, czarna, czysto biała, płowa i każda maść deerhounda.
Wady. Za lekka lub za ciężka głowa, czoło zbytnio wysklepione, uszy płaskie i zwisające. Krótka szyja, obfite podgardle, pierś za wąska lub za szeroka. Grzbiet opadnięty lub całkiem prosty. Związane przednie kończyny lub stawy skokowe. Stopy luźne, ogon zakręcony. Słaby tył, krowia postawa i w ogóle słabe umięśnienie, za krótki tułów.