Pies

Pies - CHARCIK WŁOSKI

Charcik włoski jest arystokratą salonowym pośród chartów. Jest on chyba psem najwdzięczniejszym w sylwetce i najelegantszym w ruchach. Patrząc na niego ma się wrażenie, iż nie jest to pies żywy, z krwi i kości, lecz twór artysty z najszlachetniejszej kru­chej porcelany, który dopiero co wyjęty został ze stylowej ser-wantki czy też gablotki muzealnej. Mimo tak subtelnej budowy, o ile nie jest on nierozsądnie wydelikaconym przez przesadnego hodowcę, jest psem odpornym i wytrwałym towarzyszem dalekich spacerów, który ceni wybieg na wolnym powietrzu. W domu jest spokojnym, pełnym dystynkcji, czarującym subtelnym zachowa­niem się i wzruszającym, lecz nie narzucającym się przywiązaniem do pana. Miłośnikom pięknych linii charta można tę rasę polecić do miasta na równi z whippetem, o ile tylko właściciel jego będzie miał dość dużo czasu i dobrych chęci, by bodaj co parę dni dać mu okazję do dłuższego spaceru, połączonego ze swobodnym wy-hasaniem się na polu.
WZORZEC Wrażenie ogólne. Miniaturowy chart, smukłej szy we wszystkich proporcjach, uosobienie elegancji w sylwetce i w ruchach.
Głowa. Czaszka długa i płaska, wąska. Pysk delikatny. Nos ciemny.
Oczy. Duże, lśniące i pełne wyrazu.
Uszy. Drobne, delikatne, wpół załamane, daleko z tyłu osa­dzone, dotykające lub prawie dotykające końcami karku. Szyja. Długa, wdzięcznie wygięta.
Klatka piersiowa. Głęboka i wąska. Grzbiet wygięty i opadający ku zadowi.
Ogon. Raczej długi, noszony nisko.
Kończyny. Proste, dobrze osadzone pod łopatkami. Łopatki dłu­gie, ukośne. Delikatne pęciny, drobny kościec, uda muskularne, stawy skokowe niskie.
Stopy. Długie, zajęcze.
Szata. Włos cienki, lśniący jak jedwab.
Maść. Pożądana jednolita. Najwięcej ceniona złotopłowa, lecz we wszystkich tonach płowego do czerwonawej poprzez myszatą do kremowej oraz biała uznawane. Czarne podpalanie niedopu­szczalne.
Waga. Podzielona na dwie klasy: powyżej i poniżej 3,5 kg. Wzrost. Pożądany nie wyżej 35 cm. Przy równej budowie psy mniejsze wyżej cenione.

agencja marketingowa | remont | gdzie na urlop wakacje | CV | drobnkowiatowa sosna Bonsai formowana | Opony zimowe | platynki | kurs franka

Powitanie


Autor w pracy tej wykazał — z jednej strony — ogrom­ne zamiłowanie do czworonogiego przyjaciela człowieka, a z dru­giej — bardzo wszechstronną i głęboką znajomość przedmiotu. W naszej ogólnej sytuacji na odcinku nauk zootechnicznych i ich praktycznego zastosowania odczuwa się wyraźny brak momentu, może nie tyle czysto amatorskiego, co elementu wyraźnego zamiłowania i umiłowania obiektu hodowlanego, którego celem ho­dowli i rozmnażania bynajmniej nie jest wyłącznie tylko jedno­stronnie materialne ujęcie sprawy. Z tej też przyczyny rozwój i rozbudowa tzw. „psiego sportu" ma niewątpliwie szersze zna­czenie niż zakres zamiłowań wąskiego kręgu amatorów tej czy innej rasy psów. Rozwój hodoioli tego najstarszego domowego zwierzęcia niewątpliwie przyczynić się musi do podwyższenia po­ziomu hodowli zwierząt domowych w ogóle, i to bodaj jest jeszcze ważniejsze niż pewne utylitarne względy związane z hodowlą i produkcją psa obrończego, pasterskiego czy myśliwskiego. Ponie­waż zaś rozwój naszej kynologii pomimo wysiłków ze strony Związku Kynologicznego jest ciągle jeszcze bardzo niski, przeto książka niniejsza jest tym bardziej na czasie i niewątpliwie będzie się mogła przyczynić do podniesienia owego poziomu, potrzebując zresztą, rzecz jasna, uzupełnienia ze strony fachowej prasy kynologicznej, której wciąż jeszcze nie możemy się w naszym kraju doczekać.
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009